Almanya, Bağdat Demiryolu gibi projelerle Osmanlı’da ekonomik ve siyasi nüfuzunu artırdı. İngiltere ve Rusya’nın politikaları ise Osmanlı’yı daha çok tedirgin ediyordu. Bu nedenle Almanya’ya yakınlaşma güçlendi.

Trablusgarp Savaşı sonunda Uşi Antlaşması ile Trablusgarp ve Bingazi fiilen İtalya’ya bırakıldı. Böylece Osmanlı Devleti Kuzey Afrika’daki son topraklarını kaybetti. Diğer seçenekler bu savaşın doğrudan sonucu değildir.

Balkan Savaşları’nda Osmanlı ordusunda komuta kademesi sorunları ve sevk-idaresizlik belirgindi. Lojistik yetersizlikler de cephelerin çabuk çökmesine yol açtı. Bu durum yenilgiyi hızlandırdı.

Sina-Filistin (Kanal) Cephesi’nin hedefi Süveyş Kanalı’na yönelerek İngiltere’nin sömürge yolu üzerinde baskı kurmaktı. Böylece İngiltere’nin lojistik ve iletişim hattı zayıflatılmak istenmiştir. Diğer cephelerin amaçları farklıdır.

20. yüzyıl başında sömürge rekabeti ve hızlanan silahlanma yarışı devletler arası güvensizliği artırdı. Bu ortam ittifak sistemlerini ve bloklaşmayı güçlendirdi. Böylece savaş ihtimali yükseldi.

İngiltere ve Fransa’nın Osmanlı üzerindeki siyasi ve ekonomik baskısı Osmanlı’yı Almanya’ya yaklaştırdı. Almanya, Osmanlı’ya askeri ve teknik destek sağlayarak güvenilir bir müttefik gibi görüldü.

Goben ve Breslau’nun Osmanlı’ya geçmesi sonrası Karadeniz’de Rus limanlarının bombalanması savaşın fiili başlangıcı oldu. Bunun üzerine İtilaf Devletleri Osmanlı’ya savaş ilan etti.

Osmanlı’nın Trablusgarp’a en uygun kara geçiş hattı Mısır üzerinden sağlanabilirdi. Mısır İngiltere’nin denetiminde olduğundan düzenli birlik sevkiyatı engellendi. Bu yüzden bölgeye daha çok gönüllü subaylar gönderildi.

Londra Antlaşması ile Osmanlı’nın batı sınırı Midye-Enez hattı olarak belirlendi. Edirne’nin geri alınması ise II. Balkan Savaşı sonrasında gerçekleşti. Boğazlar meselesi bu antlaşmanın doğrudan hükmü değildir.

Osmanlı’nın İngiltere’ye sipariş ettiği gemilere el konulması kamuoyunda büyük tepki doğurdu. Bu durum Almanya’ya yakınlaşmayı hızlandırdı. Sonrasında Alman gemilerinin Osmanlı’ya sığınması süreci daha da pekiştirdi.

Kanal, İngiltere’nin sömürgeleriyle (özellikle Hindistan) bağlantısı için hayatiydi. Osmanlı bu hattı tehdit ederek İngiltere’yi zor durumda bırakmak ve Mısır üzerinde baskı kurmak istedi. Bu cephede amaç savunmadan çok stratejik taarruzdu.

Galiçya Cephesi, Avusturya-Macaristan’a destek amacıyla Osmanlı askerinin Avrupa’da savaştığı bir cephedir. Çanakkale, Kafkas ve Irak cepheleri Osmanlı coğrafyasıyla doğrudan bağlantılıdır. Bu nedenle doğru seçenek Galiçya’dır.