Sened-i İttifak, ayanlarla merkez arasında karşılıklı taahhütler içeren bir belgedir. Padişah otoritesinin ilk kez hukuki bir metinle sınırlanması yönünde önem taşır.

Tanzimat Fermanı; güvenlik, vergi ve askerlik gibi alanlarda düzenlemeler getirmiştir. Meclis-i Mebusan’ın açılması ise 1876 Kanun-ı Esasi süreciyle ilgilidir.

Islahat Fermanı, gayrimüslimlere yönelik hakları genişletmiş ve eşitlik ilkesini öne çıkarmıştır. Kapitülasyonların kaldırılması veya Düyun-u Umumiye’nin kurulması bu fermanın kapsamı değildir.

Balta Limanı Antlaşması, İngilizlere geniş ticari ayrıcalıklar tanımış ve iç ticarette serbestleşmeyi artırmıştır. Bu durum yerli esnaf ve üreticiyi olumsuz etkilemiştir.

II. Mahmud, merkezîleşme politikaları kapsamında Yeniçeri Ocağı’nı 1826’da kaldırmıştır. Diğer seçenekler daha sonraki dönemlere aittir.

Senedi İttifak (1808), ayanların siyasal ağırlığını kabul eden ve padişahın yetkilerinin ilk kez yazılı bir metinle sınırlandığı belgedir. Tanzimat, Meşrutiyet ve Islahat gibi gelişmeler daha sonraki dönemlere aittir.