Senedi İttifak (1808), ayanların siyasal ağırlığını kabul eden ve padişahın yetkilerinin ilk kez yazılı bir metinle sınırlandığı belgedir. Tanzimat, Meşrutiyet ve Islahat gibi gelişmeler daha sonraki dönemlere aittir.

Islahat Fermanı, özellikle gayrimüslimlere yönelik hakları genişletmiş ve eşitlik ilkesini daha belirgin hale getirmiştir. Cumhuriyet, ayan düzeni veya kapitülasyonların kaldırılması gibi sonuçlar bu fermanla ilgili değildir.

Sened-i İttifak, II. Mahmud döneminde ayanlarla merkez arasında yapılan bir uzlaşmadır. Ayanların yerel güçleri hukuken tanınmış, merkezî otoriteyi güçlendirme çabalarına da zemin oluşmuştur.

Tanzimat Fermanı; can, mal, namus güvenliği ile vergi ve askerlikte düzenlemeler getirmeyi hedeflemiştir. Böylece keyfî uygulamalar azaltılıp hukuk devleti anlayışı güçlendirilmeye çalışılmıştır.

Bu tür meclisler, devlet işlerini kurallara bağlama ve merkezî yönetimi etkinleştirme amacı taşır. Kanun hazırlama ve idari-yargısal düzenlemelerle modernleşme sürecine katkı sağlamıştır.

Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması (Vaka-i Hayriye) merkezî otoriteye karşı bir gücün tasfiyesidir. Yerine kurulan Asâkir-i Mansûre-i Muhammediye, modern ve merkezi denetimli bir ordu oluşturmayı hedeflemiştir.

Islahat Fermanı, gayrimüslimlere yeni haklar tanıyarak eşitlik ilkesini güçlendirmeyi amaçlamıştır. Bu durum aynı zamanda Avrupa’nın iç işlerine müdahalesini azaltma hedefiyle ilişkilidir.

Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılması (Vaka-i Hayriye) padişahın otoritesine rakip olan askerî gücü ortadan kaldırmıştır. Böylece merkezî yönetimin reform yapabilme kapasitesi artmıştır.

Tanzimat Fermanı can-mal-namus güvenliği, vergi ve askerlikte düzen gibi konularda hukuki güvence ve eşitlik hedeflemiştir. Kapitülasyonların kaldırılması ve dış borcun bitmesi gibi sonuçlar doğrudan Tanzimat’la gerçekleşmemiştir.

Balta Limanı Antlaşması, Osmanlı pazarını İngiliz sanayi ürünlerine geniş ölçüde açarak yerli üretimi zor durumda bıraktı. Düyun-u Umumiye 1881’de kurulmuştur. Kapitülasyonlar kaldırılmamış, aşar da bu antlaşmayla kaldırılmamıştır.

Islahat Fermanı, özellikle gayrimüslimlerin statüsünü ayrıntılandırmış ve büyük devletlerin müdahale alanını genişletmiştir. Meşrutiyet 1876’da ilan edilmiştir. Kapitülasyonlar bu fermanlarla kaldırılmamıştır.

Ayastefanos, Rusya’nın Balkanlarda nüfuzunu aşırı artırdığı için diğer büyük devletler dengeyi tehdit eden bu duruma karşı çıktı. Bu nedenle Berlin Kongresi ile hükümler yeniden düzenlendi. Osmanlı savaşta galip gelmemiştir ve Boğazlarda doğrudan Rus egemenliği hükmü esas mesele değildir.