3 Mart 1924’te halifeliğin kaldırılması, Şeriye ve Evkaf Vekâleti’nin kaldırılması ve Tevhid-i Tedrisat ile laik ve merkezi bir yapı hedeflenmiştir. Bu adımlar dinî otoritenin siyasetten ayrılmasını ve birliği sağlamayı amaçlar.

Saltanatın kaldırılmasıyla yönetimde hanedan egemenliği sona ermiş, egemenliğin millete ait olduğu anlayışı pekişmiştir. Diğer seçenekler farklı alanlarda (eğitim, ekonomi, toplumsal düzen) düzenlemelerdir.

Erzurum Kongresi'nde manda ve himaye reddedilmiş, millî iradenin hâkim kılınacağı vurgulanmıştır. Temsil Heyeti'nin yürütme yetkisini kullanması daha çok Sivas sonrası süreçte belirginleşmiştir.

Samsun’a çıkış, milli mücadeleyi fiilen başlatma ve direnişi örgütleme sürecinin başlangıcıdır. Amaç, milletin bağımsızlığını yine milletin azim ve kararıyla sağlama fikrini hayata geçirmektir.

Sakarya Zaferi, TBMM’nin uluslararası alanda itibarını artırmış ve özellikle Fransa ile Ankara Antlaşması’na giden süreci hızlandırmıştır. Kesin askerî sonuç Büyük Taarruz ile alınmıştır.

Medeni Kanun, aile ve miras gibi alanları din kurallarından bağımsız, çağdaş hukuk esaslarına bağlayarak laikleşmeyi doğrudan güçlendirmiştir. Diğerleri farklı alanlarda düzenlemelerdir.

Konferansa TBMM temsilcisinin katılması, TBMM’nin muhatap alınmasını ve meşruiyetinin güçlenmesini hedefler. Kapitülasyonlar, Sevr’in kabulü veya Boğazlar rejimi bu kararın doğrudan amacı değildir.

Kapitülasyonların kaldırılması, ekonomik ve hukuki egemenliğin sağlanması bakımından tam bağımsızlıkla doğrudan ilişkilidir. Musul çözülememiş, Boğazlar tam askerî kontrolle düzenlenmemiş, Ege adalarının tamamı alınmamıştır.

Ulusal egemenlik, egemenliğin kaynağının millete ait olduğunu açıkça belirtir. Bu ilke 1921 Anayasası’nda doğrudan “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.” hükmüyle ifade edilmiştir.

3 Mart 1924’te Halifeliğin kaldırılması ve Tevhid-i Tedrisat Kanunu gibi düzenlemeler yapıldı. Bu adımlar, eğitimde birliği ve siyasal alanda dinî otoritenin etkisinin azaltılmasını hedefledi.

1921 Anayasası’nda yasama ve yürütme yetkileri TBMM’de birleşmiştir. Bu durum kuvvetler birliği ve meclis üstünlüğünü doğrudan gösterir. Diğer seçenekler sistemin niteliğini bu kadar açık biçimde belirlemez.

Kapitülasyonlar ekonomik ve hukuki ayrıcalıklarla egemenliği sınırlıyordu. Lozan’da kesin kaldırılmaları tam bağımsızlık açısından en net göstergedir. Boğazlar ve Musul gibi konular ise egemenlik tartışmasını tamamen bitirmez.