Yaya ve müsellem, fetihlerin sürekliliği için düzenli asker ihtiyacından doğmuştur. Donanma, tımarın kaldırılması ve devşirme bu dönemin doğrudan amacı değildir.

İskân politikası, fethedilen yerlere Türk nüfus yerleştirerek bölgenin elde tutulmasını kolaylaştırmıştır. Anadolu birliği ve Balkan hâkimiyeti daha geniş süreçlerin sonucudur.

Karesioğulları'nın katılmasıyla Osmanlı, Çanakkale çevresinde güç ve donanma imkânı elde etti. Bu durum Rumeli'ye geçişi kolaylaştırdı ve denizcilik tecrübesini artırdı.

Tımar, dirlik gelirleri karşılığında sipahi yetiştirilmesini ve taşrada asayişin korunmasını amaçlar. Nakit hazine geliri ve iltizam tımarın doğrudan sonucu değildir.

Ankara Savaşı sonrası şehzadeler arasındaki mücadele Fetret Devri'ni başlatmış ve otoriteyi zayıflatmıştır. İstanbul'un fethi ve kapitülasyonlar bu döneme ait değildir; Rumeli'den tamamen çekilme de gerçekleşmemiştir.

Orhan Bey döneminde yaya ve müsellem birlikleri oluşturularak düzenli orduya geçişte önemli bir adım atılmıştır. Diğer seçenekler yönetim ve ekonomiyle ilgilidir.