Kurultay, devlet işlerinde danışma ve karar alma süreçlerinde etkilidir; ancak tek başına yasa/vergiyi yürürlüğe koyan mutlak bir organ değildir. Son söz genellikle hükümdara aittir.

Göçebe yaşam; hayvancılık, hareketli ordu ve kalıcı mimarinin sınırlı kalması gibi sonuçlar doğurur. Akdeniz’de deniz ticaretinde üstünlük kurmak bu yaşam tarzının doğal sonucu değildir.

İkili teşkilat, geniş coğrafyada yönetimi kolaylaştırmak için ülkenin doğu-batı şeklinde iki kısma ayrılmasıdır. Doğu genellikle merkez kabul edilir, batı ise hanedan üyesi tarafından yönetilir.

İkili teşkilatta ülke genellikle doğu ve batı olarak iki kısma ayrılır. Amaç yönetimi kolaylaştırmak ve devletin işleyişini düzenlemektir. Bu yapı, doğru uygulandığında merkezi otoriteyi destekler.

Kurultay, hükümdarın yetkilerini sınırsızlaştıran bir kurum değildir. Aksine yönetimde danışma ve ortak karar alma geleneğini yansıtır. Bu yönüyle siyasi hayatta denge unsuru olabilir.

Uygurların yerleşik yaşama yönelmesi şehirleşmeyi ve mimari eserleri artırmıştır. Bu durum ekonomik ve kültürel hayatı da çeşitlendirmiştir. Göçebeliğin zorunlu hale gelmesiyle ilişkilendirilemez.

Töre; gelenek, görenek ve hukuk kurallarını kapsayarak toplum düzenini sağlar. Tamamen yazılı ve değişmez değildir; ihtiyaçlara göre güncellenebilir. Sınıf ayrımını kesinleştirmek törenin temel amacı değildir.

Kavimler Göçü, Batı Roma’nın yıkılması, feodalitenin güçlenmesi ve etnik-siyasi haritanın değişmesi gibi sonuçlar doğurmuştur. Rönesans’ın başlaması bu dönemin doğrudan sonucu değildir.

I. Göktürk Devleti’nde doğu-batı şeklindeki ikili yönetim, merkezî otorite zayıflayınca ayrışmayı hızlandırmıştır. Bu süreç devletin kısa sürede parçalanmasına zemin hazırlamıştır.

Hazarlar, ticaret yolları üzerindeki konumları sayesinde ekonomik kaynak ve diplomatik manevra alanı kazanmıştır. Bu durum devletin sürekliliğini destekleyen temel faktörlerdendir.

Mete Han’ın onluk sistemle düzenlediği ordu, Türklerde askerî teşkilatın sürekliliğini sağlamıştır. Bu yapı, devlet idaresi ve disiplin anlayışını da güçlendiren temel bir unsur olmuştur.

İkili teşkilat ve tiginlerin farklı bölgelerde güç kazanması parçalanmayı kolaylaştırmıştır. Kut anlayışı da hanedanın birçok üyesine yönetme hakkı tanıdığı için taht mücadelelerini artırabilmiştir.