C’de iki dize aynı sözcükle (“anılar”) bittiği için bu bölüm rediftir; fakat soru “redif yoktur” dediğinden diğerleri incelenir. A, B ve D’de aynen tekrar eden ek/kelime grubu açıkça rediftir; C’de ise tekrar eden kelime redif sayılır, bu yüzden doğru seçenek C değildir gibi görünür. Ancak C’de “anılar” kelimesi iki dizede de aynı görevle tekrarlandığı için redif vardır; redif olmayan tek seçenek yoktur.

C seçeneği düzenli hece sayısıyla kurulmuş, konuşma diline yakın ve duraklara elverişli bir yapı taşır. A ve B bilinen örneklerde serbest/ aruzla ilişkilidir; D ise kesin bir ölçü göstergesi vermez.

A seçeneği ölçü-kafiye kaygısı taşımayan, gündelik söyleyişe yaslanan ve sıradan bir anı konu edinen bir anlatıma sahiptir. Diğer seçenekler daha çok geleneksel söyleyiş/ahenk ve yüksek söylemle ilişkilidir.

A’da rüzgâr insana özgü eylemle kişileştirilmiş ve “aç dedi” ifadesiyle konuşturulmuştur. B ve C’de kişileştirme sezilse de doğrudan konuşturma yoktur. D’de ise bu sanatlar bulunmaz.

Sone 14 dizeden oluşur; yaygın biçimi 3 dörtlük + 1 ikiliktir ve Shakespeare tipi düzeni abab cdcd efef gg’dir. B mesneviye, C terza rimaya, D ise farklı bent düzenlerine işaret eder. Bu nedenle doğru seçenek A’dır.

C, halk şiiri geleneğinde hece ölçüsüyle (düzenli hece sayısıyla) söylenmiş bir parçadır. B aruzla yazılmıştır; D serbest ölçü örneğidir. A ise düzenli hece sayısı vermeyen, serbest söyleyişe yakındır.