Gazlar, tanecikleri arasındaki uzaklık büyük olan ve bulundukları kabı tamamen dolduran akışkanlardır. Bu yüzden şekil ve hacimleri sabit değildir. Gazların davranışını anlamak için üç temel büyüklük çok önemlidir: Basınç (P) Hacim (V) Sıcaklık (T)

Gaz yasalarında sıcaklık, çoğunlukla Kelvin (K) cinsinden kullanılır. Kritik nokta: Oran kurulan denklemlerde T mutlaka Kelvin olmalıdır.

Basınç, birim yüzeye dik uygulanan kuvvettir. Gazlarda basıncın kaynağı, taneciklerin kabın çeperleriyle çarpışmasıdır.

Açık kaplarda gaz basıncı çoğunlukla atmosfer basıncıyla ilişkilidir. Kapalı kaplarda ise basınç, gaz miktarına, sıcaklığa ve hacme bağlıdır.

Manometre sorularında temel yaklaşım: Aynı yatay seviyede basınçlar eşittir. Kolon farkı, basınç farkını temsil eder.

Gazın hacmi, bulunduğu kabın hacmine eşittir. Bu yüzden hacim değişimi çoğunlukla kap değişimi veya piston hareketiyle modellenir.

Yoğunluk, birim hacimdeki kütledir. Aynı koşullarda (P ve T sabitken) daha büyük mol kütlesine sahip gazın yoğunluğu daha büyük olur.

Gaz taneciklerinin ortalama kinetik enerjisi, mutlak sıcaklıkla doğru orantılıdır. Bu, kinetik teori için temel varsayımdır.

Celsius → Kelvin dönüşümü: T(K) = t(°C) + 273. Oran kurulan tüm gaz yasalarında Kelvin kullanılmalıdır.

İdeal gaz modelinde taneciklerin hacmi ihmal edilir ve aralarındaki etkileşimler yok sayılır. Bu yaklaşım özellikle düşük basınç ve yüksek sıcaklık koşullarında daha iyi çalışır.