Fecr-i Âti (1909) bir “geçiş halkası” gibi düşünülür: II. Meşrutiyet sonrası hızla değişen kültürel ortamda, Edebiyat-ı Cedide mirasını sürdüren; fakat Millî Edebiyat çizgisine de doğrudan katılmayan bir topluluk. Bu sayfada önce zemini kuruyoruz: hangi koşullar yeni bir edebî birliktelik fikrini doğurdu?

Sınavlarda Fecr-i Âti çoğunlukla “kısa ömürlü ama ilkeli bir bildiri yayımlayan” topluluk olarak sorulur. Bu yüzden önce dönem panoramasını netleştirmek, sonraki sayfalarda gelecek kavramları yerine oturtur.