Var olmak canımı acıtıyor. Hoca derse girmediğinde sınıf fazla gürültülü,aşırı parfüm sıkıyorlar,hava çok sıcak. Ancak hoca derse girince de başım ağrıyor ve bayılmamaya çalışıyorum. Hiçbir şey yapmasam bile sağ kolum veya sol kolum ağrıyor ve nefes almak zorlaşıyor. Kusacağımı hissediyorum ama kusamıyorum,beynim bana ölmem gerektiğini söylüyor ama hayatımı seviyorum,sessizlik fazla sessiz ve konuşmalar fazla gütültülü. Yatağımda çürüyeceğimi hissediyorum ve benden becerikli olup benden genç olanları gördükçe kendimi kullanışsız hissediyorum ve her şeye geç kaldığımı hissediyorum. Nefes almak artık kapalı alanlarda fazla zor geliyor. Kendimden umudu kesmeye başladım, bazen telefon bile sarmıyor. Herşey fazla gibi geliyor ve hatta eski ilaçlarımı yeniden almaya başlayıp kendime zarar vermeyi düşünüyorum. Okula kahvaltı yapmadan gitmeme rağmen iştahım olmuyor ama acıkıyorum. Bedenim ihtiyaçlarını unutuyor ve bunları kendime manuel olarak hatırlatıyorum. Ben neden böyleyim?
Öğrenci :3 Kara Tahta paylaşımı
Kara Tahta'ya dön13 görüntülenme
Yorumlar
Paylaşım yorumları
Z~
Zeynep ~Yagmurum💋💙~
@Zeyneppimmm · 42 gün önce
yaa inşallah mutlu olursun bunları atlatırsın
1 beğeni0 yanıt
EK
Ebru Kılıc
@__Ebru__ · 42 gün önce
Ben, nehir ve hirada öyleyiz ama daha fazla seyler var bizde hiranın babası ile ilgili olayını bilen vardır Benim ailem yok mesela hira ailesinde değil nehirde kalıyor ben tekim Bizede aynı şeyler oluyor bizde öyle hissediyoruz ama en çok bizim içimizde olan yani hiramız kendisinin doğmaması gerektiğini ve keşke dünyada olmaması gerektiğini söylüyor İki kere intihar etmeye çalıştı biz zor durdurduk
2 beğeni0 yanıt