İclal Encu Kara Tahta paylaşımı

1. Kişileştirme (Teşhis) ​Anlatım: İnsan dışındaki varlıklara (hayvanlar, bitkiler, doğa unsurları vb.) insana özgü özelliklerin (duygulanma, düşünme, konuşma vb.) verilmesi sanatıdır. ​Örnekler: ​Bulutlar gökyüzünde dertli dertli ağlıyordu. (Dertlenmek ve ağlamak insan özellikleridir, bulutlara yüklenmiştir.) ​Sarı papatyalar, gelen bahara neşeyle gülümserdi. (Gülümsemek insan özelliğidir, papatyalara verilmiştir.) ​2. Konuşturma (İntak) ​Anlatım: İnsan dışındaki varlıkların konuşturulması sanatıdır. Not: Her konuşturma sanatında aynı zamanda kişileştirme de vardır (Çünkü konuşmak insana ait bir özelliktir). Ancak her kişileştirme konuşturma demek değildir; varlığın mutlaka konuşturulması gerekir. ​Örnekler: ​"Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda / Ne sen bunun farkındasın ne polis farkında" (Ceviz ağacı konuşturulmuştur.) ​Kelebek, çiçeğe yaklaşarak "Renklerin ne kadar güzel!" dedi. (Kelebek konuşturulmuştur.) ​3. Benzetme (Teşbih) ​Anlatım: Aralarında benzerlik ilişki bulunan iki varlıktan, zayıf olanın güçlü olanına benzetilmesi sanatıdır. Tam bir benzetmede 4 temel unsur bulunur: Benzeyen (zayıf), Kendisine benzetilen (güçlü), Benzetme yönü (benzerlik özelliği) ve Benzetme edatı (gibi, kadar). ​Örnekler: ​Pamuk gibi elleriyle saçlarımı okşadı. ​Benzeyen: Eller | Kendisine benzetilen: Pamuk | Benzetme edatı: Gibi ​Aslan gibi güçlü bir delikanlıydı. ​Benzeyen: Delikanlı | Kendisine benzetilen: Aslan | Benzetme yönü: Güçlü | Benzetme edatı: Gibi ​